Tarih:
05.05.2013
Uçtu uçtu, İstanbul uçtu
Mehveş Evin, 'Yeni havalimanı şimdiden uçurdu... 90.000.000.000 TL. Yok böyle rakam! Rekor fiyat'...
Yeni havalimanı şimdiden uçurdu... 90.000.000.000 TL. Yok böyle rakam! Rekor fiyat...İstanbul’a üçüncü havalimanı ihalesinin sonucu, basına bu başlıklarla yansıdı. Evet, inşaat için harcanacak paraya, projenin büyüklüğüne, istihdam olanaklarına, yani salt ekonomik değerine bakınca insanın gözleri kamaşıyor.
Ama göz kamaşması, gerçekleri görmemizi engeller... Eğer bol sıfırlı rakamlar ve yatırımlar birebir refaha, kalkınmaya, insani bir yaşama tekabül etseydi, bugün bambaşka bir dünyada yaşıyor olurduk. Ancak ne yazık ki hayat o kadar basit değil.
Sürdürülebilirlik, ekolojik ekonomi, yaşanabilir kentler gibi kavramlar boşuna çıkmadı. Kontrolsüz ekonomik büyümenin bir şehre getirdiği zararları hesaplamadan yapılan her yatırım, belki kısa vadede kâr getirebilir. Ancak dünyadaki örneklerden biliyoruz ki, uzun vadede kâr bir yana, insanlık için büyük bir zarara dönüşebilir.
Her şey hızla paraya tahvil edilsin
Çağımızda şehirler öyle bir hızla büyüyor ki, bilim insanları, sivil toplum ve yöneticiler bu hızı dengeleyebilmek için önümüzdeki 50 yıla şimdiden hazırlanıyor.
Bunun tek yolu, küresel ısınmadan hava kirliliğine, nüfus artışından orantısız yapılaşmaya, güvenli su kaynaklarından ekolojik dengeye, bir şehri etkileyen her şeyi hesaba katmak.
Oysa İstanbul’a yapılacak üçüncü havalimanı ve üçüncü köprü projeleri, bu etkenler yokmuş gibi davranılarak, “bir mucize” şeklinde bize sunuluyor. Bilim insanlarının ve halkın görüşleri kale alınmıyor. Çevre Etki Değerlendirme raporları çöpe atılıyor.
Kılıfına uyduramayacakları için kanunları, uluslararası anlaşmaları hiçe sayarak ÇED’den muaf tutuluyor bu projeler. Daha uygun alternatif ne olabilir, nasıl ve nereye yapılabilir sorusu bile sorulmadan bodoslama dalınıyor. Şehrin kalan her santimini hızla paraya tahvil etmek, işte tek geçer akçe bu.
Master plana el Fatiha!
İstanbul, yapılaşmasıyla ve aşırı büyümesiyle zaten sınıra dayanmış bir şehir. Hava kirliliği ölçümleri en son ne zaman ve nasıl yapıldı, sonuçları nedir, hiç takip ettiniz mi? Ben kendi gözümle görüyorum İstanbul’un sarı-kahverengi bir harenin altında günden güne ezildiğini...
Defaetle söylendi: Şehrin kuzeyi, bizim bu çılgın şehirde bir süre daha insanca yaşayabilmemizin garantisi olan ormanlarla kaplı. Yatırımcılar, kaç ağacın kesileceğini bile bilmediklerini pişkince söyleyebiliyorlar. O kadar para yatırıyorsun, nasıl hesaplamazsın?
“Megacities-Urban Form, Governance and Sustainability” adlı kitapta, İstanbul’un master planına atfen 2023’te nüfusun 16 milyonla sınırlanacağı, şehrin kuzeyinde su kaynakları ve ormanların muhafaza edileceğinden bahsedilmiş.
Hangi master plan, hangi 2023, hangi 16 milyon? Güldürmeyin beni! Uçtu uçtu, İstanbul işte böyle uçtu...
NÜKLEER SENİN, OLİMPİYAT BENİM!
* Türkiye’ye yatırım şenliğinin bir diğer halkası, Sinop için Japonya’yla imzalanan nükleer enerji anlaşması oldu. Japonya Başbakanı Abe’yle el sıkışan Erdoğan, 22 milyar dolarlık nükleer santralin karşılığında “Tokyo Olimpiyat adaylığını İstanbul’a bıraksın” teklifinde de bulundu! Tam Türk usulü. Olimpiyat ruhu diye bir şey varsa, bu sözlerden sonra can çekişiyordur!
* Bu arada Japonya Başbakanı Abe, birkaç gün önce de Suudi Arabistan’la nükleer santral için el sıkıştı. Peki Japonya neden yurtdışında nükleer atağında? Anlaşılan paracıkları sayarken bunu merak eden yok!
* İki yıl önceki Fukuşima nükleer kazasından sonra Japonya, tüm nükleer santrallerini belirsiz bir süre için durdurdu. Ülkede o gün bugündür nükleer santrallerin yüzde 15 ila 20’sinin tekrar devreye girip giremeyeceği tartışılıyor. Japon halkının yüzde 47’si kesinlikle nükleer enerjiye karşı.
* Fukuşima sonrası dünyanın her yerinde olduğu gibi Japonya’da da güçlü olan nükleer lobi, eski kazançlarından mahrum kaldı. Fukuşima’ya rağmen “son Japon teknolojisi”ne atlayan ülkeler oldukça, nükleer endüstri de ayakta kalacak tabii.
Mehveş Evin - Milliyet
ÜYE YORUMLARI
Yorum YapFacebook Yorumları
