BUGÜNDEN YARINA

Melih Aşık; Atatürk’ün ölümü üzerine Dolmabahçe Sarayı’nda yaşanan izdihamda 11 kişinin ezilerek hayatını kaybettiği doğrudur.

Gençlik yıllarımızda, 1960’larda, 27 Mayıs’ın getirdiği özgürlük ortamında sosyalizm hızla gelişiyor, Atatürk ve Kemalizm geriye itiliyor, Gazi Kemal pek de önemli olmayan bir burjuva devrimcisi olarak niteleniyordu.

Atatürkçü ve Kemalistlerin de sesi duyulmaz olmuştu.

Çünkü Türkiye’nin Atatürk döneminin ilerisine geçtiği yolunda bir izlenim ülkeye hâkim olmuştu.

Gel zaman git zaman manzara değişti.

Bir şeylerin kıymetini o şeyleri kaybetmeye başlayınca anladık...

Onları yeniden yerine koyamayınca ayıldık.

Atatürk o zaman ufku yeniden aydınlattı.

Toplum cumhuriyet mucizesini yeniden kavramaya başladı...

Çağdaş bir ülke olabilmek için tek çıkar yolu Atatürk’ün yüz yıl önce çizdiğini fark ettik.

Geç oldu, tekrar kazanılması zor kayıplar verildi ama başka çare yok...

Atatürk şemsiyesi altında birleşmenin kaçınılmazlığına inanan kitlelerin hacmi her zamankinden daha büyük...

Tarih en büyük öğretmendir.

Bize öğrettiği...

Her şeye yeni baştan ama doğru çıkış noktalarından başlamamız gerektiğidir.

Çağdaşlığa, dürüstlüğe, adalete, bilime inanan, geleceğini yurt sevgisi ve milletin birliğinde gören herkes bu hedefe yürüyecek.

Ağır hareket etsek de doğru yolda yürüdükten sonra mesele yok, varacağız hak ettiğimiz menzile...

Ne diyor şair:

“Koşan elbet varır, düşen kalkar

Kara taştan su damla damla akar

Sonunda birikir bir gümüş göl olur

Arayan hakkı en sonunda bulur...”

MESUTLAR!

Atatürk’ün yakın dostu, gazeteci Falih Rıfkı Atay, Ata’nın ölümünden sonra O’nun ilkelerinin unutulmasından yakınırken şu kısa cümleyi de sözleri arasına sıkıştırmıştır:

“En mesut Türkler Atatürk yaşarken ölmüş olanlardır.”

Yine ünlü yazarlardan iç çekişler...

Ve Aydın Boysan’ın şu sözleri:

“Hızır gelip de bir kez daha ömrümün bir bölümünü yaşama fırsatını verse ben ilk yılları seçerim. Patlak ayakkabılarım, yarı aç midem, üşüten giysilerimle Cumhuriyet’in ilk yıllarını... Çünkü saygın bir ülkenin onurlu vatandaşlarıydık.”

KARAR TAVIR

Atatürk’ü anlamak için NUTUK’tan da önemli kitabın “Medeni Bilgiler” olduğunu zaman zaman yazarız. Bir bölümünü Atatürk’ün yazdığı bu kitap Cumhuriyet’i anlamak isteyenlerin el kitabı niteliğindedir.

Atatürk’ü anlatan bir başka önemli kitap da geçen yıl çıkan araştırmacı yazar Mehmet Alev Coşkun’un çalışması...

“Atatürk Tavır ve Karar” adlı 700 sayfalık bu kitap, Atatürk’ün hayatındaki karar noktalarını ve bu noktalarda Atatürk’ün nasıl bir düşünce tarzı ve yol izlediğini anlatıyor.

Atatürk’ün siyasi ve askeri durum değerlendirmelerini inceliyor.

Atatürk izlediği yolda zaman içinde koşullara göre düzenlemeler yapar. Ama hedef asla değişmez.

Halkını muasır (çağdaş) medeniyetler seviyesine çıkarmak, Cumhuriyet ve demokrasi ile yönetilen refah içinde, özgür, bağımsız ve aydınlık bir ülke haline getirmek... Hedef budur.

Her türlü zorluğa katlanan bu halkın hak ettiği yaşam da budur.

İZDİHAM

Atatürk’ün ölümü üzerine Dolmabahçe Sarayı’nda yaşanan izdihamda 11 kişinin ezilerek hayatını kaybettiği doğrudur.

Ancak olay

10 Kasım’da değil, 17 Kasım 1938 akşamı meydana gelmiştir.

Atatürk’ün naaşı 16 Kasım’da Dolmabahçe Sarayı’nda halkın ziyaretine açıldı. 17 Kasım akşamı saat 20.00’den sonra saraya akın edenlerin sayısı 100 bini aştı.

Kalabalığın sıkışması ve çıkan panik sonucunda 11 kişi öldü, 40’tan fazla kişi yaralandı.

Ölenlerin çoğunluğu kadındı. 7’si gayrimüslimdi. Atatürk’e son kez veda etmek isteyenler arasında farklı dinlerden ve kesimlerden insanlar çoktu.

BABACA

Ünlü yazar Sabahattin Ali, Atatürk ve İnönü’yü ağır şekilde eleştiren bir şiir yazmış, bu şiiri bir dost meclisinde okumuş, Tarihçi Cemal Kutay onu ihbar etmiş, Sabahattin Ali yargılanıp hapis cezasına çarptırılmıştı. Cezasını çektikten sonra mesleği olan öğretmenliğe dönmek isteyen S. Ali, Bakan’a kadar çıkmıştı.

Gerisini Falih Rıfkı Atay’ın “Babanız Atatürk” adlı kitabından okuyalım:

Milli Eğitim Bakanı bir akşam sofrada Atatürk’e meseleyi açtı:

- Hani efendim, hakkınızda ağır bir hiciv yazan öğretmen vardı…

- Evet...

- Af kanunundan faydalanarak yeniden öğretmen olmak istiyor.

- Öğretmen yapılmasına yasal bir engel var mıdır?

- Hayır, efendim!

- O halde niçin bana soruyorsunuz?

- İşlediği suç sizin hakkınızda…

- Aşk olsun sana... Beni şahsi dargınlığım için kamu emirlerini yerine getirmenizden hoşlanmayacak kadar egoist mi sanıyorsun? Kendisini hemen ilk açılacak yere tayin ediniz.”