'Sessiz Çığlık' Eyleminde Lokma dağıtıldı

Saygıdeğer Halkımız, Değerli Basın Mensupları,

Bundan iki yıl önce, yani 11 Şubat 2011 tarihinde, hiç beklemediğimiz bir anda kendimizi bir kabusun içinde bulduk. Sözde Balyoz davasının görüldüğü duruşma salonunun kapıları üzerimize kilitlendi, güvenlik tedbirleri olağanüstü artırıldı ve sevdiklerimiz topluca tutuklanarak, bizlerden koparıldı. Aslında esir alınan sadece bizim sevdiklerimiz değil, Türk milletinin ve çağdaş Türkiye cumhuriyetinin geleceği oldu .

Sözde Balyoz davası başlarken adalete tam olan inancımız kökünden sarsıldı. Her duruşmada birebir tanık olduğunuz olaylar ve yaşadıklarımızla bunun hukuki bir dava değil, siyasi bir tasfiye operasyonu olduğunu anladık.

Sevdiklerimizin tutuklandığı o kara gecede onların sesi olmak adına kurduğumuz “Vardiya Bizde Platformu” olarak bugüne kadar sahte delillerle kurgulanmış bir darbenin gerçekte hiç var olmadığını kamuoyuna anlatmaya çalıştık . Nefes aldığımız her gün yaşadığımız bu karabasandan uyanmak ümidi taşırken, tam tersine kabus daha da derinleşti ve 21 Eylül 2012′de sevdiklerimiz 16, 18, 20′şer yıl hüküm giydiler. O andan itibaren sesimiz bir çığlığa dönüştü. Her Cumartesi katılımlarınızın bir çığ gibi büyümesiyle bu “Sessiz Çığlığımız” bizi özgürlüğe her gün bir adım daha yaklaştırsan bir ümit ışığı oldu. Sizlere minnettarız.

Bu Pazartesi, yani 11 Şubat 2013′te hepimizin eşlerinin, babalarının, çocuklarının, kardeşlerinin yani ailelerimizin esareti tam 2 yıl, 24 ay, 720 gün ve 17420 saati bulmuş olacak. Ama biz birgün, ki umarız o gün çok yakındır, bu esaretin biteceği inancını hiç bir zaman yitirmiyoruz. Zira gerçeklerin üstü yalanlarla örtülemez. Örtülmesine izin vermeyeceğiz!!!