MADDE 3- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
“Mesai saati konusu”
sağlık personeli ve hekimlerin çözüm bekleyen önemli bir sorunu haline gelmiştir. Türkiye’de
sağlık personeli
mesai saatlerinin kesintisiz olarak “08.00-16.00” saatleri arasında, “8 saat” ve 16.00-24.00 şeklinde “16 saat” olarak düzenlendiği bilinmektedir.
“Tam Gün Yasası ve Yataklı Tedavi Kurumları Hizmeti Yönetmeliği” gereğince,
sağlık personelinin “8 saatlik
mesai süresini kesintisiz olarak geçirmesi gerektiği” belirtilmiştir. Öğle tatili dönüşümlü olarak düzenlenen “08.00-17.00 saatleri arası
mesai saatleri” ise
sağlık personellerinin 9
saat çalışmasına yol açmaktadır. Bu durumda
sağlık çalışanlarının çalışma sürelerinin keyfi olarak Valiliklerin elinde şekillendiği görülmektedir.
“Kanunla verilen haklar genelge ile alınamaz” iken, günümüzde uygulanan durum 2368 sayılı Part-Time Kanunu’nun (Sayısı:2368 R.G. Tarihi:31.12.1980 R.G. Sayısı:17207 Sağlık Personelinin Tazminat ve Çalışma Esaslarına Dair Kanun) kaldırılması ile çalışma saatlerinin uzunluğu meşrulaştırılmış durumdadır. (Bu kanunun 2. maddesi şu şekilde idi; “Madde 2- Kamu
sağlık hizmetlerinde çalışan personelin haftalık kanuni çalışma süresi 45 saattir. Ancak bu Kanunun 4 üncü Maddesinde tanınmış olan haktan yararlananlar için bu süre 40 saattir. Günlük çalışma saatleri, 657 ve 926 sayılı kanunlardaki hükümlere göre tespit edilir.”)
Tam Gün Kanunu ile bu hak
sağlık çalışanından alınmış, 2368 sayılı Part-Time Kanunu’nun iptali ile de Sağlık Bakanlığı çalışma süresinde “esnek çalışmayı” esas almıştır. Şu an
sağlık çalışanları, bazı kurumlarda yaklaşık 9 buçuk
saat çalışmakta ve haftalık çalışma süresi yaklaşık 48 saati bulmaktadır.
Belirtilen bilgiler ışığında, çalışma süresinin belirlenmesinde “keyfiyeti” önlemek ve
sağlık çalışanın fazla çalışmasını engellemek için, “Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu’nda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi” hazırlanmıştır.